یک روز بارانی و پر از خنده برای من  و زینب و نفیسه.

یا

ماجرای رفتن ما به آتلیه.

بارون نم نم می بارید انگاری آسمون دلش به حال ما سوخته بود که امسال برف و بارون درست و حسابی ندیده بودیم و تو دلت می خواست که بروی زیر باران و قدم بزنی.

ساعت حدود13:30ظهر بود ، دیروز یکشنبه ، من و خواهرم زینب و نفیسه دختر همسایمون داشتیم می رفتیم خونه که دوباره همون خونه ی کاه گلی و جدیدی که به سبکی قدیمی مثه ارگ بم ساخته شده بود نظرمون رو جلب کرد.

اینبار در چوبی آن کمی باز بود و رفتیم جلوتر دیدیم روی تخته سنگی که کنار در زده شده بود و روش نوشته بود گلستانه ، یه نوشته ی انگلیسی و ریز هم زیرش نوشته شده بود که خوندیم ودیدیم نوشته فتوگالری ، گفتیم اینجا حتما نمایشگاه عکسه و بعد یه خانم جوان اومد و ما رو دعوت کرد که بریم تو ، توی شک و تردید بودیم که بریم یا نریم.با این همه حوادثی که توی مجله ها و روزنامه ها میخونیم جای یکم احتیاط بود.

خواهرم فکر کرد نمایشگاهه گفت:بلیطش چقدره؟

خانمه گفت:نه بلیطی نیست بفرمایین تو.....

رفتیم تو نفیسه بهم گفت:فاطمه کفشامون گلی و ضایس (آخه خیلی تمییز بود)،گفتم برو بابا ، بیکارن دیگه دوباره طی میکشن.

و توی سالن اون طرفی هم یه آقای نسبتا جوون و کمی تا قسمتی ابری سوسول و لات روی مبل نشسته بود و پیپش رو میکشید.

خداییش یکم ترسیدیم، سه تا دختر جوون، سر ظهر، یه جای خلوت، و.....

سریع دورتادور نمایشگاه داخل سالن را دیدیم و تا برگشتیم دیدیم نه از آقاه خبریه نه از خانمه، گفتیم کارمون تموم شد ، مارو دزدیدن.

سریع رفتیم جلوی در که بریم خانمه اومد و گفت : خواهش میکن تشریف داشته باشین تا ازتون پذیرایی کنیم و نفیسه هی اشاره میکرد که نه بیا بریم شربتاش اطمینانی نیست .ماهم گفتیم مرسی باید بریم دیر شده و اون پسره گفت:پس لااقل وایستین تا از این بروشورها و اشانتیون های ما بگیرید و به هر سه تاییمون کلی دفترچه و جای سی دی و کارت پستال و ...دادن و شیرینی هم خوردیم و من چون دیدم خیلی تابلوبازی درآوردیم گفتم : ما دیدیم از سبک جالبی برای نمای بیرونی آتلیه استفاده کردین ، خوشمان آمد و گفت:اتفاقاً کار خوبی کردین به بقیه هم بگین که بیایند .

و خوب شد که بالاخره فهمیدیم اونجا آتلیه ی عکس کودک بود .

"خر عاشق"

 خری آمد به پیش مادرش گفت :                           " چرا مادر چرا رنجم دهی بیش"

برو امشب برای خواستگاری                      اگر تو بچه ات را دوست داری   

خر مادر بگفتا ای پسر جان                تو را من دوست دارم بهتر از جان

ز بین این همه خرهای خوشگل            یکی را کن نشان چون نیست مشکل

خرک از شادمانی جفتکی زد           کمی عرعر نمود و پشتکی زد

بگفت مادر به قربان نگاهت                 به قربان دو چشمان سیاهت

خر همسایه را عاشق شدم من                     به زیبایی نباشد مثل او زن

بگفت مادر برو پالان به تن کن                   برو اکنون بزرگا ن را خبر کن

 به آداب و رسومات زنانه                       شدند داخل به رسم عاشقانه

دو تا پالان خریدن پای عقدش                   یه افسار طلا با پول نقدش  

  خریداری نمودند یک طویله                    همان طوری که رسم است در قبیله

خر بابا کتاب خود گشایید            وصا ل عقد ایشان را نمایید

بگفت او: دوشیزه خر خانم رضایی              به عقد این خر خوش تیپ در آیی؟    

یکی از حاضران گفتا به خنده                    که خر خانم به گل چیدن برفته

برای بار سوم او بپرسید                 که خر خانم سرش یکباره جنبید

خران عرعر کنان شادی نمودند                 به یونجه کام خود شیرین نمودند

به امید خوشی و شادمانی                     برای این دو خر در زندگانی ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ   

نزدیکترین راه به سوی خدا چیست؟

"تایتانیک"

جهانگردی پیرامون یکی از سفر های خود چنین میگوید :

من در یکی از کشتیهای اقیانوس پیما بودم و از قاره ای به قاره ی دیگر میرفتم .

قریب به ده هزار مسافر در این کشتی بودند و انواع وسائل سرگرمی از سینما و تئاتر گرفته تا استخر شنا وجود داشت . مسافرین سرگرم تفریحات بودند و از نیایش و هبادت خبری نبود و جز چند پیرزن و پیرمرد ، در کلیسای کوچک کشتی ، نبودند. گروهی از مسافرین بر سر میز ، پیرامون مساله ی آفریدگار به بحث مشغول بودند و چند نفر از آنان خدا را مسخره میکردند و میگفتند:

"انسان متکی به قدرت و توان خویش است و هیچگونه نیازی یه خداوندی که خداپرستان معتقدند ندارد"

ولی با انتشار بولتن خبری کشتی ناگهان وضع تغییر کرد و در آن بولتن گزارش داده شد که چند کوه یخ شناور در مسیر کشتی قرار دارد و به سوی آنها درحرکت است.

پس از انتشار این خبر آؤاشم در کشتی بهم خورد و همه وحشتزده راه گریز از مرگ را جستجو میکردند .ناگهان کلیسای کوچک کشتی پر از جمعیت شد و زن و مرد سراسیمه به سوی عبادتگاه خود حرکت میکردند تا در آنجا با نیایش و دعااز خدای خویش،کمک بطلبند و شاید خطر رفع شود.حتی همانها که چند ساعت قبل خدا را مسخره میکردند هم در کلیسا بودند ، گویا فطرت آنها در چنین شرائط حساس و ناامید کننده بیدار شده بود و به ندای درونشان پاسخ گفته بود.

یکی از آنها به من گفت:

"جریانی پیش آمده که مارا از خواب بیدار ساخت و ندای فطرتمان را بر انگیخت.سرانجام با شما هم صدا شدیم تا با آفریننده به راز و نیاز بپردازیم ، ما دریافتیم که انسان بدون تکیه و پناهگاه توان ادامه دادن زندگی را ندارد."

بله ! کشتی عظیم تایتانیک با آن همه تاسیسات مدرن با برخورد به کوه یخ متلاشی شد و نابود گشت ، سرانجام همگی در کام دریا فرو رفتند و نابود شدند و فاجعه ی بزرگی در تاریخ انسان به یادگار ماند.

آیا ما عبرت گرفتیم از این ماجرای واقعی که هزاران بار برایمان تکرار شده ؟

برگرفته از کتاب:خدا را چگونه بشناسیم ؟

نوشته ی سید مهدی آیت اللهی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حجاب یک راه است ...........راه بسیار است عزم سفر میخواهد.........         

  "جمال و زیبایی"

یک بعد دیگر زندگی از ابعاد معنوی انسان علاقه به جمال وزیبایی است .

قسمت مهمی از زندگی انسان را جمال و زیبایی  تشکیل میدهد ، انسان جمال وزیبایی را در همه ی شئون زندگی دخالت میدهد .

جامه میپوشد برای سرما و گرما ، به همان اندازه هم به زیبایی رنگ و دوخت اهمیت میدهد .

خانه می سازد برای سمونت و بیش از هر چیز به زیبایی خانه توجه دارد ،حتی سفره ای که برای غذا خوردن پهن می کند و ظرفی که در آن غذا میخورد و......

دوست دارد قیافه اش زیبا باشد ، نامش زیبا باشد، مناظر جلو چشمش زیبا باشد ، خطش زیبا باشد و خلاصه میخواهد هاله ای از زیبایی تمام زندگیش را فرا گیرد .

برای حیوانات مسئله ی زیبایی مطرح نیست ، برای حیوانات آنچه مطرح است آو است اما اینکه آخور زیبا باشد یا نازیبا دیگرمطرح نیست .

حال کمی با خود بیندیش و ببین آیا این زیبایی های را که خداوند به تو داده را به بهتریت نحو استفاده کرده ای؟

آیا جواب محبتهای خدا را داده ای؟

یا

زیباییت را برای دیگران به نمایش گذاشته ای؟

چرا یه طلا فروش تمام مغازه اش را سیستم دزدگیر می بندد و طلاهایش را به بهترین نحو نگهداری میکند  و از دزدها می پوشاند چون با ارزش است و حتی شب هم که میخواهد به خانه اش برود باز آنها را در گاو صندوق میگذارد تا از هرگونه گزندی مصون بماند ؟

پس اگه تو هم ارزش داری باید خودت رو از همه جور گزندی حفظ کنی .

برگرفته شد از کتاب :انسان در قرآن

نوشته ی مرتضی مطهری

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*****بخونید مطمئن باشید فایده اگرنداشته باشد ، ضرر ندارد*****

به احترام پرسپولیسی بودن کامران خان .....قرمزته...........

"دلم جا مانده آن جا...
این هفته یک اتفاق عزیز افتاد توی زندگی من.داشتم می رفتم دیدم یک آشنای قدیمی جلویم سبز شده...باور نکردم.
از آن روز تا الان همه ی خاطره های قدیمی ام مدام از جلوی چشم هایم رژه می روند.از آن روز به بعد،لحظه ی دیدار در هوای سرد،وقتی باران نمی آمد و من کمی خجالت کشیدم از خودم رهایم نمی کند.خجالت از این که از خودم دور افتاده ام.مرا درگیری های روزانه و به به و چه چه گفتن های اطرافیانم از "کودکی"جدا انداخته...وای...در زندگی آدم ها،لحظه هایی پیش می آید که تو دوست داری به عقب برگردی،برگردی و همان جا هم شاید بمانی،برگردی چون دلت جا مانده ولی مگر می شود برگشت؟
نه!ما لحظه ها را می گذراندیم که به خوشبختی برسیم...غافل از این که خوشبختی همان لحظه هایی بود که می گذراندیم!"
کامران نجف زاده 8/10/1383

بیست و هشتمین سال پیروزی انقلاب با بوی محرم

خوندنش خالی از لطف نیست

ساعت ۱۰صبح به اتفاق مامان و خواهرم به راهپیمایی رفتیم.

رسیدیم با جمعیت همراه شدیم فعلا که از شعار دادن خبری نبود ، جلوتر رفتیم صدای یه آقایی که میگفت : قربونتون برم بلندتر بگین و......به گوش می رسید.

پلاکارد ها و پرچم های جور واجور ، آدمکهای بوش، موبایل های رنگارنگ مردم که سرشون به همه جا می چرخید ،  صدای هلی کوپتر ، بچه های فسقلی و شیطون بیشتر از همه جلب توجه میکرد.

خداییش خیلی کم شعار میدادن و بی حال یا اونقدر آروم بود صداشون که خودشونم به زور می شنیدن، منم کلی فریاد کشیدم و شعار دادم ، بعضی وقتها هم تابلو میشد چون هیچ کی نمیگفت صدای من ضایع بود.

توی مسیر که میرفتیم در هر فاصله ای گروههای خبرنگاری وایستاده بودن و مصاحبه میگرفتن ،نزدیک ما بودن ،منم میخواستم برم اما روم نشد.

جدا از مردمی که با موبایلاشون عکس و فیلم می گرفتن ، عکاسهای زیادی هم اونجا بودن از کودک گرفته تا پیر.تازه یکی از بروبچ ما هم بود که رفته بود بالای بالابر عکس میگرفت ، کلی بهش اشاره کردیم که بابا از ما عکس بگیر ولی خداییش بین اون همه جمعیت خب ما رو ندید.

بعضی جمله هایی هم که نوشته بودن جالب بود مثلاً:آمریکا تو غٍلَط میکنی(به لهجه ی باغ مظفری)

یه چیز جالب دیگه هم یه پیرزن بود که کنار ما وایستاده بود که نمیدونین چه صدایی داشت ، خدا حفظش کنه، یه صدای بلند و واضح و رسا و تک نفره ، که فکر کنم بوش شنید.که سوژه شد واسه ی بعضی از عکاس و .... .

از اونجا هم رفتیم حرم (از در باب الجواد)و نماز ظهر و عصر رو توی صحن جمهوری به اقامه آیت الله علم الهدی خوندیم .من هم اگه ریا نباشه یه نماز زیارت به نیابت همه ی شما خوندم.وبرای همتون دعا کردم مخصوصا بعضی ها، البته اگه قبول باشه.

هنگام برگشت هم رفتیم فروشگاه استان قدس رضوی و یه مقدار خرید کردیم .

و موقع بازگشت به خونه هم یه خانمی ما رو صلواتی سوار کرد چون گفت کار داشتم و دیر شد و نشد بیام راهپیمایی ماشین رو برداشتم که بیام و اونایی رو که اومدن راهپیمایی برسونم خونشون ..............این و میگن ، کف کردین.

چه طور بود؟

دیدمن شده بود خبری توی راهپیمایی ................حالا میفهمم خبرنگارا چه طوری جو گیر میشن.

ازتون میخوام واسه ی بابای من دعا کنید که خوب بشه.

روز به ثمر نشستن آن همه ایثار و گذشت و فداکاری امام و مردم.

روز زیبا و به یاد ماندنی تاریخ

روز ثبت شده در دفترهای خاطراتمان به نام روز عشق

روز فریاد ها و الله اکبر ها.

روز پیروزی آن همه مقاومت ملت شهید پرور و مسلمان ایران در برابر ظلم ظالمان.

روز یکدلی یکرنگی ایستادگی و ادامه دادن آن همه فداکاری.

روز تجدید عهد و میثاقمان با آرمانهای امام(ره) و یاران با وفایش.

روزی که با ماه محرم یکدل شد و چه زیبا است که هر رد از دلاورمردی های دو مهربان میگویند،امام حسین(ع) و امام خمینی(ره).

چگونه میخواهیم این همه محبّت امام (ره) را بدهیم؟جواب مادری را که فرزندانش را برای اسلام و برای آسایش و راحتی ما فدا کرده؟جواب مظلومیت کودکی که هم مادرش را از دست داد وهم پدرش را؟

شاید حضورمان در این راهپیمایی بتواند قطره ای  کوچک از آن دریای بی کران محبّتهایشان باشد .

وعده گاه ما:همه جا(البته فقط ایران)

در صورت حضور مستمر مردم این راهپیمایی تمدید نمی شود با خودت نگی عصر میرم راهپیمایی.

مظهر ایثار و وفا،تندیسی از عشق و محبت،دلی دارد دریای خوبی ها و نگاهی که آسمان را در خورد جای داده است.برق نگاهش را میتوان به صاعقه ای مانند کرد که پس از آن باران رحمت نهفته است ، بارانی که می بارد و می شوید و می رویاند،آری!جوانه های محبت و وفا را می رویاند و لاله های عشق را ...........ای لاله های سرخ گون ، ای دلهایتان خانه ی مهر و صفا و ای دیده هایتان پر ز مظلومیت

              ای شهیدان

                               دوستتان داریم

 کجایید ای شهیدان خدایی               بلاجویان دشت کربلائی

کجائید ای سبکبالان عاشق              پرنده ترز مرغان هوایی

سبکبالان خرامیدند و رفتند                مرا بیچاره نامیدند و رفتند

سبکبالان سبک پرواز کردند               به عشق کربلا پر باز کردند

سواران لحظه ای تمکین نکردند          ترحم بر من مسکین نکردند

دلم تنگ است از این جا ماندن خود      از این در عمق دریا ماندن خود

دلم پر میکشد سوی رفیقان               کجایید ای شهیدان ای شهیدان

شهیدان نو گل باغ بهشتند               وصیت نامه را با خون نوشتند

گلی گم کرده ام می جویم او را           به هر گل میرسم می بویم او را

بیا مهدی بیا دورت بگردم                   بیا تا دست خالی برنگردم

امروز زنده نگاه داشتن یاد شهدا کمتر از شهادت نیست.(مقام معظم رهبری)

نیمه شبها که دلم میگیرد

گوشه ای دل شکسته می مانم

به هوای تو میزنم پرو بال

وبه یادت" صحیفه " میخوانم

                                                              مثل یک چشمه ، مثل یک دریا

                                                              همه ی حرفهای تو زیباست

                                                              مطمئنم که بهتر از هرجا

                                                              سرزمین دعای تو زیباست

با تو احساس میکنم گاهی

بهترین بنده ی خدا هستم

دست من رنگ تازه میگیرد

لحظه هایی که با دعا هستم

"شهادت  امام سجاد (ع)را به تمامی شیعیان و دوستداران آن حضرت تسلیت می گویم."

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امشب دلتگم برای تو ای موعود

امشب نمی دانم از کدام راه از کدام سوی باید رفت تا به تو رسید ، یار سفر کرده ام نمیدانم امشب کدام جاده در رهگذر نگاه توست ،کدام جاده پر قربت به قدومت عطر آگین میکند.

مولای غریبم ساکت و محزون اینجا نشسته ام و نگاه میکنم این آدمها که جای تو را حس نمیکنند .

اینها که مولای خویش را فراموش کرده اند ، این آدمهای خاکستری که زیر غبار می روندو می آیند و تنفس میکنند ، بی هراس مردن، بی حضور تو ، بی ترس در محضر تو نبودن.امشب دیوانه وار منتظرت هستم.

ای آرامش شبهای طوفانی ام ، به ساحل میرسم ؟ بگذار به ساحل امن برسم تا از نو برای تو ، برای تو واژه واژه شعر بگویم.شاید آن روز ، آن جمله ی گمشده را از نگاه تو بگیرم و به شعر هایم سنجاق کنم.

مهربانم

گاهی نگاه گرمت را بر دل بی تابم حس میکنم . میفهمم که از جایی ،گوشه ای،کناری،بالا دستی،پشت ابری داری نگاهم میکنی .گاهی نبین، گاهی نگاهم مکن. ........خجالت میکشم جای نگاه تو بر دلم می ماند.

مهربانم پناهم باشدر این سرگشتگی جا مانده ام خدا نکند که تو را گم کنم ........بیا

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی                        دل بی تو به جان آمد وقت است که باز آیی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

طریقه دانلود:با کلیک چپ برروی متن بنفش زیر صفحه ایی باز میشود.سپس در صفحه باز شده بر روی کلمه ی کلیک هر کلیک راست کرده و سیو ترگت را بزنید.

اولین دانلودی که می بینین مربوط به آقای نجف زاده است.

دانلود یکی از گزارشهای کامران نجف زاده(اتفاقاتی در عراق)

دومین دانلودی که می بینید مربوط به مجتبی رمضانی است یه مستند جالب اگه ندیدین حتما دانلود کنین از دستتون میره........گفته باشم..........

 کلی وقتم رو گرفت هم سه ساعت پول اینترنت هم تلفن ولی لود نشد.حالا ببینم چی میشه

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سوال؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟تابلوی یکم ولی...........

این ساعت وبلاگم دقیقا تنظیمه چرا وقتی نظر میدم یه ساعت عقب تر نشون میده؟؟؟؟؟؟؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کاش میدانستی ........

بپرس از خودت  کیستی؟ ..............چیستی؟...............به کجا خواهی رفت؟..............

آن وقت..............

اسیر نمیشدی............اسیر عشق..........اسیر گمنامی........اسیر دنیا.......

فریبت میدهد..........

چگونه؟............کی؟.............کجا؟..........چه وقت؟...........

آماده شو...........

باز میگویی چگونه؟ ....کوله بارت را ببند........امروز، فردا، نوبت توست.........بخوان پروردگارت

را.......  کمکت میکند..............حسین (ع)را صدا بزن.............از باب الحوائج کمک بخواه..........

از علی اصغر شش ماهه..............از رقیه .......از زینب ..............از علی اکبر..............

می خواهی عوض شوی.........راه بسیار است................عزم سفر میخواهد..........

ساده میگویم دلم بی تو از شب هم گرفت............کمکم کن تا شوم آن گل خوشبو که تو

میخواهی..........راست می گویند زندگی در گذر ثانیه هاست،بشتاب.............

درون نگاهت چه بود؟                     

دلم را تکان داد و رفت

وبا یک اشاره به دور

خدا را نشان داد و رفت

                                          تمام بدیهای من

                                          شد از شانه هایم جدا

                                          مرا چون گلی سرخ و پاک

                                          سپردی به دست خدا

توی این شبهای عزیز یادت نره...... دعا برای شفای همه ی کودکان بیمار

توی این شبهای عزیز یادت نره...... دعا برای شفای همه ی بیماران

توی این شبهای عزیز یادت نره......دعا برای سلامتی پدر و مادرت

توی این شبهای عزیز یادت نره......دعا برای همه ی اونایی که دوست دارند برن کربلا

توی این شبهای عزیز یادت نره.....دعا برای خودت،برای اینکه اونی باشی که خدا دوست داره

توی این شبهای عزیز من رو هم از دعای خیرتون محروم نکنید.

"صدای عطش عشق دلم را سوزاند"

                                                 خیمه و پرچمش می یاد

                                                                               فرشته از تو آسمون

                                                                                                         برای ماتمش می یاد

کربلا کعبه ی دلهاست خدا می داند..........

میخواستم از حسین بنویسم دیدم نمی  توانم خوبی هایش را وصف کنم اما این شعر را مینوسیم.

دیروز یک ابر

با صد امید و ارزو از دور آمد

بر دشت، دشت کربلا بارید و بارید

امّا گلی انجا نخندید

چشمان ابر مهربان از غصه تر شد

                                                                     دیروز یک پروانه ی شاد

                                                                     پر پر زنان از دور آمد

                                                                     تا دشت باران خورده را خندان ببیند

                                                                     امّا گلی در دشت غم شادی نمیکرد

                                                                     پروانه از راز بزرگی با خبر شد

دیروز از دور یک چشمه ی شاداب آمد

تا زیر گوش بوته ها شعری بخواند

امّا گلی شعر قشنگ چشمه را نشنید ، نشنید

چشمه دوید و غصه ها خورد

آنگاه سوی دشت دیگر در سفر شد

                                                                   دیروز ابر و چشمه و پروانه با هم

                                                                    در دشت چرخیدند و از غم غصه خوردند

                                                                   دیروز فهمیدم زمین و آسمان هم

                                                                   در پاسخ ماه محرم گریه کردند

                                                                   وقتی سکینه تشنه بود و آب میخواست

                                                                   وقتی رقیه بی پدر شد

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 اینم برای اونایی که نحوندن.........

مصاحبه ی کامران نجف زاده با مجله ی خانواده سبز

     خبــرنـگـار ريــزنقـش

    در يكي دو سال اخير مردم به بخش گزارش‌هاي ويژه 20/30 كه از شبكه سوم پخش مي‌شود عادت كرده‌اند، چرا كه مجري و گزارشگر اين برنامه آن چنان با زبان مردم با آنان صحبت مي‌كند كه ناخودآگاه بيننده را به برنامه‌اش جذب مي‌كند، شايد بد نيست بدانيد كه كامران نجف‌زاده، چگونه يكي از گزارشگرهاي خوب صدا و سيما شده است، او درباره خود و خانواده‌اش مي‌گويد: 27، 28 ساله هستم، در تهران به دنيا آمدم و بچه محله ستارخان مي‌باشم، فرزند اول يك خانواده پنج نفري‌ام، مهندس كشاورزي‌ام و متاهل... وي پيش از اين‌كه وارد سازمان شود، به مانند ما، در مطبوعات قلم مي‌زد، شايد اين خبرنگار ريزنقش جنجالي و خبرساز واحد مركزي خبر از آن دوران، تجربيات فراواني كسب كرده است، نجف‌زاده مي‌گويد: از سال 75 وارد عرصه مطبوعات شده‌ام و در روزنامه‌هاي مختلفي قلم زده‌ام، سال 79، 80 در كيهان ورزشي بودم و از آن جايي كه محمدسعيد مدني مدير مسئول وقت اين روزنامه كه در حال حاضر هم اين سمت را دارند به بنده خيلي لطف داشتند، نزديك به دو سال سردبيري آن را به من محول كردند، اما پيش از آنكه سردبير كيهان ورزشي شوم، سردبير نشريه‌اي بودم به نام (آرمان) كه البته آن زمان اگر اشتباه نكنم 18 سالم بود.
    وي در مورد پيوستن خود به تلويزيون مي‌گويد: (خيلي اتفاقي وارد سازمان شدم، با ارتباطاتي كه در روزنامه‌ها داشتم از طريق يكي از دوستانم به بنده پيشنهاد شد كه كار خود را در تلويزيون ادامه دادم... من هم پذيرفتم و تاكنون در خدمت شما هستم، در حال حاضر حدود هزار دقيقه گزارش گرفتم) اما او چرا بيشتر رو به اخبار حاشيه و جنجالي مي‌آورد؟ مي‌گويد: (من خودم وقتي روزنامه مي‌خوانم و يا حتي تلويزيون نگاه مي‌كنم، وقتي مي‌بينم كه مجري، يك خبر را به اندازه نيم ساعت معطل مي‌كند (البته جزييات كامل خبر) تا به بيننده انتقال دهد، ترجيح مي‌‌دهم كانال را عوض كنم و به چكيده پنج خطي همان خبر و نكات حاشيه‌اي آن در شبكه و يا روزنامه‌اي ديگر كه جذاب‌تر مي‌‌باشد توجه كنم. نگاه خودم هم به اين قضيه به اين صورت است و فكر مي‌كنم اكثر مخاطبان نيز به اين موضوع اشراف كامل دارند و هرگاه چه مي‌نويسم و چه تصوير مي‌گيرم، سعي مي‌كنم به نكات حاشيه‌اي آن سوژه خبري دقت بيشتري داشته باشم.)فكر مي‌كنيد نجف‌زاده در زندگي شخصي‌اش حاشيه‌اي است يا نه؟ (اتفاقا اصلا آدمي نيستم كه در زندگي‌ام اهل حاشيه باشم، برعكس خيلي آرام هستم و ريلكس... اما در كارم نه، چون كار حرفه‌اي‌ام با زندگي شخصي‌ام كاملا متفاوت است، در كارهاي شخصي خودم، گاهي اوقات اين قدر بي‌توجهم كه اطرافيان از من گلايه مي‌كنند، ولي در كار حرفه‌اي خود، اصل قضيه را بر روي حاشيه برنامه‌ريزي مي‌كنم.)
    اما انتقاد مردم از نجف‌زاده در كوچه و خيابان... (خيلي اتفاق افتاده، اما بيشتر درد دل بوده نه انتقاد... من اتفاقا يك وبلاگي درست كرده‌ام كه مردم مي‌توانند تنها از من در آن‌جا انتقاد كنند. )www.najafzadeh.ir( كه اتفاقا تا حالا مخاطبان زيادي هم داشته است.) وي يك خاطره زيبا از دوران كاري‌اش مي‌گويد: (چندي پيش نشستي اضطراري در مورد رسيدگي به آلودگي هواي تهران برگزار شد، تمامي افراد دعوت شده از كارشناسان فني و متخصص بودند، در جريان برگزاري جلسه يكي از آنها از خستگي خوابش گرفته بود! ديگري با موبايل اس.ام.اس مي‌فرستاد! من هم به تصويربردار گفتم، تمامي اين لحظات را شكار كند كه اتفاقا در همان شب هم پخش شد و من بر روي تصوير گفتم: در يك جلسه به اين مهمي همه چيز اتفاق افتاد، الا بررسي و راه حل براي برطرف كردن آلودگي هوا، اين گزارش به نظر خودم جالب از كار در آمد و نظرات بعد از گزارش مردم هم، بيانگر اين مهم بود.) اما كامران نجف‌زاده هم به مانند خيلي از ايراني‌ها، به فوتبال علاقه زيادي دارد، در دوران كودكي عابدزاده را خيلي دوست داشت و گفتگو با عابدزاده را هيچ‌گاه از ياد نمي‌‌برد و جزو افتخارات كاري‌اش مي‌داند.
    راستي او طرفدار پرسپوليس است. (اما خانواده‌ام استقلالي هستند.) او مي‌گويد: بدترين خبرم سقوط C-130 بود كه برايم خيلي زجرآور بود و بهترين خبر هم صعود تيم ملي به جام‌جهاني .2006
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

۱- اگه میتونین یه جمله ی زیبای یه خطی درباره ی عاشورا برام بنویسین لازم دارم.

۲-ممنون از این نظرات پر مهرتون.

۳-خواهش میکنم من رو توی این ماه عزیز از دعای خیرتون محروم نکنید.    

۴-امیدوارم بهترین استفاده ها و بهره ها رو ازاین ماه ببریم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ