آرمان شهر من

داشتم توی ذهنم دنبال یک آرمان شهر میگشتم . دنبال جایی که آدمهایش ماسک های مختلف روی صورتشان نگذاشته باشند . آدمهایی که نام دوستی و مهربانی و صداقت را یدک نکشند .

 داشتم توی ذهنم دنبال یک آرمان شهر میگشتم . دنبال جایی که فقط و فقط متعلق به خودم باشد .

دنبال جایی که بتوانم در آن نفس بکشم . دنبال جایی که معنی واژه ی " زندگی " را بیابم .

 داشتم توی ذهنم دنبال یک آرمان شهر میگشتم . دنبال جایی که خدا را حس کنم . دنبال جایی که آسمانش صاف باشد و آبی . دنبال جایی که دل دلدادگی کند و از "عشق" بخواند . دنبال جایی که دوستی هامان رنگ ریا نگیرد .

دارم دنبال یک جای مقدس میگردم ، برای من ، برای تو !

سلام . بعد از دلنوشته ی خودم که بالا برایتان نوشتم ، خیلی ساده میرم سر اصل مطلب .  امیدوارم که حرفهایم کسی را ناراحت نکند و امیدوارم که حرفهای من را قبول داشته باشید .

قبلا این دنیای مجازی قصه ی ما خیلی ساده تر از این حرفها بود . خیلی رنگ روشن تری داشت . سفید بود و هنوز خاکستری نشده بود . کم کم خاکستری شد و چیزی به سیاه ماندنش نمانده .

قبلا صمیمیت بیشتر بود . پاکی و مهربانی در قلب هایمان موج میزد .  ریا نبود ، همدلی بود و یاری .

آن آدمهای روزگار ما غرور نداشتند ، اما حالا بدجوری گرفتارشان کرده . آن آدمها از جنس آدمهای قصه بودند ، مهربان ، دوست داشتنی ، با صفا ... اما حالا همه چیز عوض شده .  آن روزها زمزمه ی دوستی  بود .

میترسم . میترسم که این دوستی ها ، این عشق های پاک ، تبدیل به کینه و نفرت شود . چقدر خوب میشد اگر به دوران گذشته برمیگشتیم و باز ترانه ی زندگی سر میدادیم .

آن روزها کامنتهای زیاد دغدغه ی ما نبود که با آن کلاس بگذاریم . کاش واقعا  یکدل باشیم  .

 آن شب که دلی بود به میخانه نشستیم

ان توبه صد ساله به پیمانه شکستیم

از آتش دوزخ نهراسیم که آن شب

ما توبه شکستیم ولی دل نشکستیم

حالا من یه تصمیم گرفتم . اینجوری خیلی بهتره . بهترین راه هم از همون اول شاید همین بوده . اینکه فقط ارتباطمان به همین دنیای مجازی محدود شود . یعنی لااقل برای من یکی که اینگونه بهتر است ، شما دیگر خودت میدانی و خودت .

من این حرفهایی که اینجا مینویسم هم تجربیات و حرفهای خودم هست ، هم دردودل ها و حرفهای دیگران ، حرفهایی چند از آدمهای همین دنیای مجازی . از خیلی هاشان که دیگر بساط خود را از این  دنیای مجازی جمع کرده اند .

میدونی چرا بهتره ؟

واسه اینکه وقتی خیلی با یکی رفیق بشیم ، وارد زندگیش بشیم ، خیلی علاقمند بهش بشیم ، اونوقت فکر و ذهن و احساسات ما همیشه باهاش درگیره . دنبال بهترین راه حل برای حل مشکلش میگرده و وقتی به بن بست برسه ، وقتی کاری از دستش بر نیاد ، کم میاره و میزنه جاده خاکی !

واسه اینکه خیلی ها شرایط و موقعیت ادم رو درک نمیکنن . حسود هم شدند حتی در دوستی های صمیمی خودشان . وقتی به یکی اس ام اس میدی ، یکی دیگه دلخور میشه که چرا به اون دادی ، به من ندادی ؟ چرا از من بدت میاد اما اونو دوست داری ؟ (گفتم که قبلا اینجوری نبود ولی کاش... )

واسه اینکه نوشته های ادمو نمیخونن اونوقت خیلی راحت دروغ میگن و ما ساده شدیم پینوکیو .

واسه اینکه خبر ندارند که پدر و مادرهای ما باید جور قبض های سرسام آور  تلفن خانه و موبایل های ما را بدهند  و ما حسابی شرمنده شویم و هربار که قبض می آید ، یک تک پا به ان دنیا میرویم و برمیگردیم .

واسه اینکه اشتباهی آدمو درک میکنن و آدم هم اشتباهی ناراحت میشه .

واسه اینکه هنوز یاد نگرفتیم که باید توی زندگی 50 باشیم ، نه صد و نه صفر .

واسه اینکه اینجوری بهتره ....

وخیلی دلایل دیگه که مطمئنم خودت بهتراز من به این نتایج رسیدی .

 تنها یک لحظه بود که روی پل دوستی قرار گرفتیم

درس خواندیم

شیطنت کردیم

عاشق شدیم و ..

و سپس هر یک با کوله باری از آرزو و خاطره

در ابری محو شدیم

و دیگر حتی به ما اجازه نخواهند داد

که طول پل را بپیماییم

و از یکدیگر یاد کنیم و بس ...

حالا از شما ممنون میشم که شماره تلفن منزل ما و شماره تلفن همراه من و همراه خواهرم را به طور کل از ذهنتان ، دفترچه هایتان ، مویایلتان پاک کنید . و مطمئن باشید که این پایان دوستی نیست . توی دنیای مجازی حالا حالا ها با هم کار داریم . واسه من یکی که لااقل تا وقتی مهمون خاک نشدم ، ادامه دارد .... .

و مطمئن باشید که " در درون ذهن من هرگز نمیمیرد کسی " .

در مورد نامه و هدیه و سوغاتی هم باید بگم که لطفا دیگه به زحمت نیفتید و ادرس منزل ما را هم به کل delet کنید.من هم تا جایی که یاد هست جواب نامه ها و محبتهای شما رو دادم و البته میدونم که هیچوقت ارزش مادّی نداشته و فقط جنبه یادگاری بود . به جز سه مورد که انشاءالله در اسرع وقت برایشان ارسال خواهم کرد .

 واینکه نه دیدی باشد زین پس و نه بازدیدی ! یاعلی

هر شب به قصه  دل من گوش میکنی

                                          فردا مرا چو قصه فراموش میکنی

توجه ! توجه

لطفا سوءتفاهم پیش نیاد لطفا ! من کلی گفتم و فرد خاصی مدّ نظر مد نبوده . من همه ی شما ها رو دوست دارم . لطفا پست رو کامل بخونید . تشکر

< اللّهم عجّل لولیک الفرج و العافیه و النصر و جعلنا من انصاره و اعوانه  والمستشهدین بین یدیه >

ماه نامه

ببخشید یکمی طولانیه . عوضش تا یه مدت اپ نمیکنم . البته آپ خیلی طولانی بود اما جا نشد . خیلی از نامه ها موند . میخواستم همین آپ باشه به مدت یه ماه . اما نشد دیگه . چیکار کنم؟

شرمنده .

سفرنامه

رفتیم  محمود آباد . دو شب سوئیت گرفتیم کنار دریا . شهرهای اطراف رو هم رفتیم دیدیم . شب  دریا وحشتناک بود اما از نگاه کردن به دریا خسته نمیشدم . بعد به طرف آستارا رفتیم و یک شب آنجا سوئیت گرفتیم . خیلی شهر شلوغی بود . تمییز هم نبود . بازارهایش هم خیلی جنس های مزخرف و گرونی داشت البته نسبت به مشهد . اصلا خوشمون نیومد . رفتیم  اردبیل ، همان ابتدای ورودی شهر یک پژو زده بود به یک تریلی که دوبل کنار یک تریلی دیگر پارک شده بود . مردم تموم تلاششون رو میکردن که پسرک جوان را نجات دهند اما در باز نمیشد . تابلو بود که مرده بود . صحنه ی وحشتناکی بود . رفتیم سرعین ، آب گرم سرعین ! همه ی خونواده رفتن الا من . خوشم نمیاد خب . عسل خریدیم . رفتیم تبریز دو شب آنجا بودیم . شهر خوبی بود ، مردمهای مهربونی داشت . هوا هم بد نبود . یه شب ساندویچی خوردیم که حسابی چسبید ، خیلی خوشمزه بود . چقدر این ترکها خوشگلن ها !

دریاچه ارومیه هم رفتیم . هنوز که هنوزه از توی کفشهام نمک میاد بیرون . کفشهای نوام خراب شد.

مقصد بعدی ما قم بود . در راه بهزنجان رفتیم و بازار سرپوشیده ی  آن . حدود سه ساعت آنجا بودیم .

بعد رفتیم  حرم امام خمینی . نسبت به سه سال قبل که آمده بودیم خیلی کثیف شده بود . چقدر بده که به حجاب اونجا گیر نمیدن . برخورد مسئولین هم شایسته  نبود .  خیلی ها همون جا میخوابیدن . خیلی زشته . باید بیشتر رسیدگی بشه .

رفتیم قم . شهر قم را دوست ندارم . فقط حرم حضرت معصومه را دوست دارم . بافت قدیمی دارد و آب هم که شوره و آبهای شیرینشون هم که تلخه . شهر دلگیریه . اما خوبی شهر قم این بود که مردمش خیلی حجاب خوبی دارن . واقعا من یه دونه مانتویی ندیدم . اگر هم بودن اکثرا مسافر بودن . جمکران هم رفتیم . جاتون خالی . حسابی به یادتون بودم . خداوکیلی هیچ جا مشهد نمیشه . اینجا بهشته .

سیاسی نامه

به نام خداوند ایثار و انصاف..

مردی برای تمام فصول ...

روزی که احمدی نژاد به عنوان رئیس جمهور ایران از سوی ملت برگزیده شد ؛ شرایط با همه ی اولین روزهای رؤسای قبل متفاوت بود .

فردی که مورد حمایت هیچ یک از دو حزب نبود . فردی که در جریان انتخابات حتی از حمایت دوستان اصولگرای خویش نیز محروم بود . فردی که عزل و نصب ها را در جهت هماهنگ کردن و منسجم نمودن کابینه انجام میداد تا بتواند بهتر خدمت خود را به مردمی که قدرتش را میدون آنها بود ، انجام دهد .

فردی که دولتی مستقل ایجاد کرد و با شعار " ما میتوانیم " روی کار آمد و اقتدار و عزت از دست رفته ی ایران را دوباره برگرداند .

اصلا فردی که مورد حمایت رهبر باشد را تو خود وصف کن برایم .

صادق و بی ریا ، ساده و مردمی است . او  توانست یک دیپلماسی قدرمتند را به اجرا در بیاورد و یکی از بزرگترین چالشهای چند ساله ی اخیر دنیا یعنی بحران انرژی هسته ای را با اقتدار به نفع ملت خویش به پایان برساند .

فردی مهربان و صمیمی و مردم دوست که خیلی ها از رفتن به سفرهای زیادش ایراد گرفتند که چرا هزینه ها صرف مردم نشود اما اگر از نزدیک ببینند و پای  درد دل مردم بنشینند بهتر نیست ؟ کارها عملی تر نمیشود ؟

انرژی هسته ای ، سلول های بنیادی ، شبیه سازی واکسن ایدز ، مهندسی فضایی ، مهندسی ژنتیک  ، هپاتیت و... آنقدر هستند که در ذهن من نمی گنجد از موفقیت های باور نکردنی است . جوان های ما با جوانی و اراده  رئیس جمهورشان عجین شدند و اراده کردند و کار کردند و تلاش .

رئیس جمهور ما شاید به دلیل عدم حزب گرایی کارش دشوار باشد . دشمنانی که قصد تخریب او و دولتش را دارند و تنها حامی او و دولتش مردم هستند . و با اینکه از سوی مجلس خیلی مورد فشار بود اما باز هم تلاشش را ادامه میداد .

میخواهد تمام توانش را به کار بگیرد که به خواسته ها و شعارهایش جامه ی عمل بپوشاند و مستندها و گزارش های مردمی از دولت و سفرهایش و کارهای انجام گرفته و پروژه های اجرایی که خیلی سریع به مرحله ی اجرا میرسند ، حاکی از آن است که مردم نیز از او بسیار راضی هستند . خدا را شکر میگویم که مردمان فهیمی داریم .

شبانه روز زحمت میکشد ، بی خوابی و کم خوابی میکشد فقط برای من ، برای تو !

سخنان و کارهای سید محمد خاتمی ، رئیس جمهور سابق ایران که در طول هشت سال ، اشتباهات زیادی را انجام داد ، خصوصا مسئله صدور انقلاب که یکی از شاهکارهای وی بود ، اصلا قابل قیاس با کارهای  احمدی نژاد نیست . حالا خاتمی و همچنین کروبی هر کدام خط و مشی متفاوتی  ایجاد کردند که برای بقا در عرصه ی سیاست است . در مورد خاتمی دیگر چیزی نمینویسم به احترام سید بودنش  . اما جایی تیتری را خواندم در مورد خاتمی که نوشته بود :

ما از این ناراحت نیستیم که تو به ما دروغ گفته ای

از این ناراحتیم که دیگر نمیتوانیم به تو اعتماد کنیم .

حالا برای احمدی نژاد دعا کنید . از روی عقل و انصاف تصمیم بگیرید . من نیز برای ماندنت و برای موفقیتت و برای سلامتیت دعا میکنم . پیروزمند باشید .

( چند وقتی بود خیی حرفها توی گلوم گیر کرده بود . کاش میشد صریح تر حرف زد . یاعلی )

طنزنامه

انگیزه های داوطلبین برای شرکت در کنکور

طی آمار سازمان آمار ایران انگیزه های داوطلبین برای شرکت در کنکور به شرح زیر است:

( توجه : برای این آمارگیری با بیش از 790 میلیارد نفر مصاحبه شده است)

24 درصد داوطلبان : کیک و ساندیس سر جلسه

9 درصد داوطلبان : بابام برام جایزه می خره

53 درصد داوطلبان : نمی دونم

8 درصد داوطلبان : پیدا کردن شغل

6 درصد داوطلبان : برای سعادت در دنیا و آخرت

الهی  نامه

قسمت اول :  

خوندن قرآن باعث میشه که توی زندگی توکلمون رو از دست ندیم . باعث میشه همیشه خدا رو احساس کنیم . باعث میشه نور ایمان توی دلمون روشن تر بشه . حالا من چند تا سوره که توی بعضی روزها ثوابش بیشتره رو بهتون میگم که بخونید . مخصوصا سوره ی حشر که توصیه میکنم هر روز بخونید . من خودم مدت یکساله که دارم هر روز میخونم (ریا نباشه ) ، خیلی به آدم ارامش میده .  من بین نماز مغرب و عشا میخونم . چون ثوابش بیشتره . مخصوصا اینکه اگر حاجتی دارید ، به مدت 40 روز بخوانید ، اگر یک روز فراموش کردید ، دوباره از اول شروع کنید به خواندن .

سوره حشر : هر روز

سوره  اعراف : ماهی یک بار

سوره علق : هر روز

سوره صافات : جمعه ها

سوره شوری : سه شنبه ها

سوره  ص : شب جمعه ها

سوره طه : خداوند تلاوت این سوره را خیلی دوست دارد . ثواب زیادی دارد .

سوره عنکبوت  و روم : در شب 23 ماه مبارک رمضان

خواندن 7 مرتبه سوره مومنون سبب میشود که رغبت و توجه شما به نماز بیشتر شود .

قسمت دوم :

من نمیدونم این آهنگهای غمگین و مزخرف چی داره که خیلی ها واسشون سروکله میشکنن . مخصوصا این اهنگهای غمگینانه . من خودم هر وقت حالم خوب نبود ، دلم میگرفت . یکی از دوستام واسم چند تا از این ها رو بلوتوث میکرد واسم . من و خانواده ام اصلا اهل نوار گوش دادن نیستیم . فقط یکی دو تا از کاستهای افتخاری و یکی دو تا از کاستهای اصفهانی و اخشابی  را گوش میدهیم . اونم توی سفر بیشتر اوقات .  وقتی اهنگی توی روحیه ی شما تاثیر بزاره ، وقتی آهنگی اشک شما رو در بیاره ، وقتی آهنگی شما رو به رقص در بیاره گناه داره . اشکال داره . از خدا دورتون میکنه . همین!

 به دلیل رفتن به مسافرت زودتر ازموعدمقرر برای خبرنگارها مینویسم .

به نام خداوند ایثار و انصاف

اصلا فکر نمیکردم روزی بتوانم تا این اندازه  ارتباط نزدیکی با خبرنگارها و دنیای خبر داشته باشم . توی این دنیای خبری ما ، خبرنگارهای رنگارنگی آمدند و گاهی ماندگار شدند و گاهی رفتند . گاهی خبر را خیلی زیبا مینگاشتند ، گاهی نه !

گاهی چهره شان خبر میداد که خبری هست . گاهی نمیتواستند میان اشکها و لبخندهایشان فاصله ایجاد کنند . گاهی در حلقه ی کوچک دوستی شان غوغایی میشد . گاهی خاکستری میشدند و ما نگران میشدیم . وقتی آبی بودند ، شاد بودیم  .

گاهی دلشان برای خودشان تنگ میشد . گاهی کلی اسرار مگو داشتند که در گفتنشان هنوز هم در شک و تردیدند . گاهی قلمشان بدجوری اشک را بر گونه های ما جاری میکرد . گاهی  رگ سیاسی شان جوش می آمد و گاهی بدجور با ضد هوایی برج هم را میزدند . گاهی دلخور میشدند . گاهی هوس میکردند بروند . گاهی کلاهشان را باد می برد . گاهی ستاره ی سهیل میشدند ، گم میشدند  و ما  باز نگران میشدیم . گاهی دل ما ناباورانه برایشان تنگ میشد حتی آنهایی که دوستشان نداشتیم . گاهی معروف میشدند . گاهی با خبرهای توپشان بدجوری کولاک میکردند . گاهی سنگر میگرفتند . گاهی که خسته بودند ، شعر میگفتند . شاعر شدند .

گاهی دلشان سفر میخواست ؛ رفتند ؛ گاهی برگشتند ، گاهی برنگشتند .

گاهی دلشان یاد حافظ می افتاد . گاهی  گوشه ایی دعا میکردند که به خانه ی  خدا  اعزام شوند ، رفتند ، دعایشان مستجاب شد ، برگشتند ، دلشان جاماند .

گاهی یواشکی عروسی میکردند . گاهی خداخدا میکرند کسی نفهمد اما خبردار میشدیم . طاقتمان نمی آمد بقیه را هم خبر نکنیم ، آنوقت " ما " چند روزی میشدیم خبرنگار !

گاهی  ماموریت میخورد به پستشان جایی که دوست نداشتند ؛ زندگی خرج دارد دیگر ؛ مجبور بود .

گاهی عاشق میشدند . گاهی دلتنگ میشدند ؛ گاهی جمعه هایشان خراب میشد ؛ گاهی کم می آوردند ،  میزدند جاده خاکی ؛ گاهی گریه میکردند ؛ گاهی روحشان لطیف میشد ؛ گاهی قرارهایشان را فراموش میکردند ؛ گاهی تلخ خبر میخواندند ،  گاهی شیرین ؛ گاهی  برای دلشان نوشتند ؛ گاهی کتاب چاپ کردند .

گاهی نامرد میشدند . گاهی مهربان . گاهی سوژه کم می آوردند ؛ گاهی سوژه به آنها آنتن نمیداد .

گاهی ، فقط گاهی دلشان برای " زندگی " تنگ میشد .

گاهی ما بهترین هایشان را از دست دادیم .

پائولو کوئلیو میگوید :

دیوانه بمانید ، اما مانند عاقلان رفتار کنید ؛

خطر متفاوت بودن را بپذیرید ، اما بیاموزید که بدون جلب توجه متفاوت باشید .

روز خبرنگار را به همه ی خبرنگارهای با ایمان و شجاع و مهربان ایران زمین ، تبریک میگویم و از خداوند برایشان بهترین ها را آرزو میکنم .

توصیه نوشت : خبرنگارهایی که وب ندارن ، بهتره دست به کار بشن  .

تبریکانه : روز جانباز رو به عموی عزیزم و پدر عزیزم تبریک میگم ؛ مطلبی نوشتم اما نگذاشتم ؛ نمیدانم چرا ؟! شاید چون خودم عمل کننده به آن نیستم .

بعضی وقتها ، خیلی از ادمها شبیه اند بهم . واسه شما هم حتما اتفاق افتاده .

حالا یه چند تایی رو میگم .

یه بار با خواهرم داشتیم میرفتیم حرم . جلوی ما یه آقایی داشت راه میرفت . خوش تیپ . کت شلواری . قد بلند . و جالبیش این بود که خیلی خیلی شبیه آقای محمدحسین رنجبران (خبرنگار) بود .

توی خیابون یه دختری رو دیدم کپ مجری جدید اخبار جوانه ها . تنها فرقش این بود که مانتویی بود .

عکس نداریم

فیلم صبحانه ایی برای دو نفر رو دیدید که؟ توی این فیلم جایی که چکامه چمن ماه لباس سفید رو پوشیده رو بیشتر دقت کنید . بعد برین برین هندی نوای عشق(یاد منیست دقیق ها- فکر کنم همیم بود) رو از کلوپ بگیرین ببینین. دخترنقش اصلی فیلم ، مخصوصا جای کنسرتش خییل شبیه چکامه است .

یکی از دوستان وقتی فهمید جزو طرفداران کامران نجف زاده هستم بهم گفت : " منم خیلی ازش خوشم میاد چون شبیه آرش (خواننده) " . من که نمیشناختمش . یادم رفت بعد برم توی گوگل عکساشو ببینم . بالاخره با یادآوری پاییز رفتم توی گوگل عکساشو دیدم . اصلا شبیه نیستن خب (گریه)

عکس کامران خان رو حال کنید که چقدر قشنگ از روی تی وی گرفتم

رفته بودیم ساندویچی سر میلانمون که کالباس بخریم . یه اقایی اومده بود کلی کالباس خریده بود . بابام و منو و خواهرم گفتیم چقدر شبیه نرسی گرگیا(بازیگر – فوت کردن) است . گفت خودم هستم . خودش بود . داشتن چند تا خونه بالاتر از خونه ی ما فیلم میساختن . و بازیگر بودن . روحش شاد .

فیلم روح رو دیدید؟ بازیگر نقش اول فیلم خیلی خیلی شبیه یکی از دوستامه !

سال دوم و سوم راهنمایی دبیر زبان من خانوم ماهی بود به اسم ناهید دری که در هفته های آیتی بعد از ۴ سال ندیدن میرم دیدنش . فقط دو سال پیش ۷ دقیقه تلفنی باهاشون حرف زدم . و اینکه ایشون خیلی شبیه بازیگر نقش آرزو در پاتوق هستند . خانوم شهناز شهبازی . البته خانوم من هم خوشگل تر و هم صدای نازی داره .

رفتم مجله بخرم . صاحب کیوسک خیلی خیلی خیلی شبیه اسماعیل شنگله(بازیگر ) بود .

به نام خداوند ایثار و انصاف

اول مرداد که آمد  وبلاگ محکم با دوسالگی خداحافظی کرد و وارد سه سالگی شد . دارم به این فکر میکنم که تا چند سالگی اش اینجا برایش تولد میگیرم ؟ تو فکر میکنی تا چند سالگی ؟

یادم آمد که به چند نفر از دوستان عزیزتر از جانم قول داده بودم که تا آخر عمرم اینجا قلم بزنم و اینجا گرد و غبار نگیرد اما مثل اینکه قول هایم هم مثل خودم ساده بودند و دلشان نمی آمد که عملی شوند .

چند باری اینجا جنجال برپا شد و حرف از رفتن بود . من عاشق اینجا هستم حتی اگر کسی هم اینجا نیاید و روزگاری اینجا  بی کامنت شود(میشود؟) چون ناسلامتی ساعتهای آرامش قلب من است و ممکن است حتی بدون اینجا از تیک تاک بیفتد . مگر میشود بدم بیاید؟ اما زمانه گاهی بدجور با آدم بازی میکند و آدم ها هم گاهی خیلی بدجورتر جلویش کم می آورند و می بازند .

اما بهتر است حالا قول بدهم که دیگر حرفی از رفتن نزنم . چون خیلی ها دسته به زن دارند مثل آقا حسین خودمون(جعفریان) .

قبلنا اینجا چیزهای مختلف زیاد مینوشتم اما حالا قلمم حول  دل نوشته و دست نوشته و کارهای روزانه خودم ، بیشتر میچرخه و خیلی ها درخواست نوشتن همان مطالب طنز و گاهاً عارفانه کرده اند . چشم ، حتما بعد از اینکه خیالم از آینده ام جمع شد ، بیشتر اینجا را سروسامان میدهم .

ممنون از انتقادها و درخواست های خوبتون . در مورد اسم حدیث فولادوند گفته بودید که باعث میشود حرمت نام پدرم کم شود اما بهتره زیادی سخت نگیریم ، من کلا از وقتی دبستان بودم از حدیث خوشم می آمد اما حالا شاید زیاد نه ، اگر چه خیلی ها وقتی می بیننش بیشتر ذوق میکنن چون من خوشحال میشم لابد .

تازه بابام خشک مذهب نیست و با هم روابط صمیمانه ایی داریم . خیلی از دوستام  غبطه میخورند به ما . بازم از خدا ممنونم واسه این دو نعمت گرانبها .

در مورد جناب نجف زاده و اخشابی و رئیس جمهور محترم هم اگر خبری داشته باشم دلم نمیاد شما رو بی خبر بزارم البته خبرهای عمومی نه شخصی (نگران نشین ) واسه همین گیر سه پیج ندین که چرا مینویسم توی فلان مجله با یکیشون مصاحبه کردن یا چیزی های دیگر .

ممنون که ناراحت شدید از اینکه بعضی وقتها موقع آپ کردن خبرتون نمیکنم . شما هنوز منو نشناختید؟ نمیدونید عادت ندارم وقتی آپ میکنم خبرتون کنم؟ حالا اگه شد عوض میکنم شیوه ام رو ،  ولی خیلی احتمالش کمه .

و حالا اگر انتقادی چیزی داشتید بگویید تا اگر بجا بود عملی شود .

راستی من نمیدونم چرا به هرکی میگم واسه وبم قالب بسازه بعدش پیشمون میشه / شما طراح قالب رایگان میشناسی؟

حالا بگذریم ...

                  تولدت مبارک کوچولو

پی نوشت : آموزش کامپیوتر و مخلفاتش هم مثل آموزش رانندگی نیاز به تجربه و تکرار دارد . فتوشاپ رو خوب یاد گرفته بودم اما چون از تابستون سال گذشته کار نکرده بودم . یادم رفته . این پوستر هم ته مانده ی چیزی بود که یادم مانده !

 پی نوشت : کتاب طعم گس خرمالو و مثل همه ی عصرها از زویا پیرزاد رو خوندم . زیاد به دلم نشنست .تکراری بود و با درون مایه ی شبیه به هم . اما  کتاب چای با طعم خدا قشنگ بود . و کتاب قبلی قیصر بهتر از این یکی بود . اما کتاب شما که غریبه نیستید هوشنگ مرادی کرمانی قشنگ بود . خیلی روم تاثیر گذاشت . خیلی افسوس خوردم که کاش استرس و هوس های بیهوده نمی آمد دنبالم که از سال دوم همچنان درس هایم را خوب میخواندم . میرم که ورونیکا را شروع کنم . یاعلی

توی این سه روز که بالاخره کنکورها تموم شد ، مجله زیاد خوندم به همراه حدود 10 تا فیلم که دیدم.

فیلم مسلخ عشق(ایرانی) رو که گرفتیم ، فیلم نبود به نظرم ، یه جورایی تو مایه های رازبقا یا سی دی آموزشی . پسران آجری هم که واقعا بی خود بود اما محاکمه قشنگ بود ! و الی آخر ....

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بابام صدام میکنه ؛ میرم توی حال ؛ شبکه خبر زیرنویس میکنه که نتایج اولیه کنکور سراسری فردا اعلام میشه ؛ خود به خود گریه ام گرفت ؛ استرس گرفتم ؛ قلبم تند تند میزد ؛ به بابام دوباره یادآوری میکنم که من قبول نمیشم ، بیخودی امیدوار نباشه ؛ زنگ میزنم خونه ی مامان بزرگ که به مامانم بگم حتما بیاد خونه که فردا نتایج رو میزنن . به دختر خالم که گیر داده بود ما هم بریم اونجا ، گفتم که نتایج رو میزنن ، نمیتونیم بیایم  اما ازش قول گرفتم که فعلا به کسی نگه ! روز بعد خاله ، دخترخاله ، دختردایی زنگ زدن که بپرسن نتایج رو زدن یا نه (از دخترخاله شنیده بودن )؟؟! .....قول داده بود نه ؟

شب خواب رتبه ام رو دیدم ، نه بد بود نه خوب اما ... !

میگن 7 مرداد اعلام نتایجه ... به من و شما  که ربطی نداره کی میزنن ... ربط داره ؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بالاخره بعد از مدتها با خواهرم رفتیم همون کتابفروشی محبوب من که کتاب بخریم ؛ تقریبا دو سه ماهی از آخرین کتابی که خوندم میگذره ، گلها همه آفتابگردانند از قصیر امین پور / آخرین کتاب رمانی هم که خوندم بادبادک باز خالد حسینی بود / آخرین کتاب علمی هم که خوندم ، یه کتاب کوچیک و جمع و جور و قدیمی در مورد مثلث برمودا بود / روی تخته سیاه جهان با گچ نور بنویس  و لیلی نام تمام دختران زمین است از عرفان نظر آهاری و از گیرنده تا فرستنده میترا لبافی هم جزو آخرین کتابهایی بود که خوندم / اونقدر لیست خرید کتابهام زیاد شده بود که دیگه طاقت نداشتم ؛ بی کتابی هم بد دردیه !

اینا رو خریدم :

"عادت می کنیم" و" سه کتاب"(همه عصرها،طعم گس خرمالو،یک روز مانده به عید پاک ) از زویا پیرزاد ، "قمار باز" داستایوسکی ترجمه جلال آل احمد ، "دستور زبان عشق"  قیصر امین پور ، "ورونیکا تصمیم میگیرد بمیرد"  پائولو کوئیلو ،  "شما که غریبه نیستید"  هوشنگ مرادی کرمانی و "چای با طعم خدا" عرفان نظر آهاری .

_____________________________________________

با اینکه خیلی از کتابهامو به دلیل کمبود بودجه نخریدم اما بهتره که همینا رو تموم کنم ، باز برم سراغ بقیه . خداوکیلی اونقدر کتابها گرون اند که آدم زیاد هوس نمیکنه دورو بر کتابفروشی ها بپلکه !

اما دلم سوخت که مجبور شدم کتاب هزار خورشید درخشان خالد حسینی رو بزارم سرجاش .

کتاب" من او" رضا امیرخانی رو هم تموم کرده بود !

راستی ! فروشنده های کتاب فروشی حسابی ما رو تحویل گرفتن چون خیلی با فرهنگیم کلی کتاب خریدیم.